Εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής της Ιωάννας Κωνσταντίνου με τίτλο " ΥΠΑΙΝΙΚΤΙΚΑ ΤΟΠΙΑ "

Εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής

της Ιωάννας Κωνσταντίνου

με τίτλο " ΥΠΑΙΝΙΚΤΙΚΑ ΤΟΠΙΑ "



Υπό την αιγίδα της Νορβηγικής Πρεσβείας στην Αθήνα


Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

από τις 20:00 έως τις 23:00


θα χαρούμε να είσαστε μαζί μας


Dépôt  Art Gallery

Νεοφύτου Βάμβα 5

106 74 Κολωνάκι Αθήνα

Τηλ 210 36 48 174

e-mail: info@depotgallery.gr<mailto:info@depotgallery.gr>

Facebook: depotgallery.gr



Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 12:00 – 20:30

                           Σάββατο 12:00 –16:00

                           Κυριακή  & Δευτέρα κλειστά

Εγκαίνια BOOKS PLUS /Art & Coffee

KREUZ «cosmos unbaptized»

Η Dépôt Art Gallery, Νεοφύτου Βάμβα 5 , Αθήνα, σας προσκαλεί τη Δευτέρα 18 Ιουλίου και ώρες 20:00 – 23:00 στα εγκαίνια της έκθεσης του εικαστικού καλλιτέχνη KREUZ με τίτλο: «cosmosunbaptized».

O εικαστικός καλλιτέχνης KREUZ (Σταύρος Ζώτος), μοιράζει το χρόνο του ανάμεσα στην Αθήνα και τη γενέτειρά του τη Θεσσαλονίκη. Ασχολείται από πολύ μικρή ηλικία με τη ζωγραφική, ενώ γλυπτά του μεγάλων διαστάσεων και εικαστικές συνθέσεις του, εκτίθενται μόνιμα σε χώρους στη Βόρεια Ελλάδα. Παράλληλα έχει ασχοληθεί ενεργά με το θέατρο, ως σκηνοθέτης, σκηνογράφος και perfomer, συνεργαζόμενος με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, και γνωστές θεατρικές σκηνές στην Αθήνα.

Επιμέλεια έκθεσης: Γωγώ Κολυβήρα.

• Ο ποιητής και κριτικός  Κωνσταντίνος Μπούρας στο κείμενο του «Κρυπτογράφος Kreuz ενός μηνύματος που δεν έχει επινοηθεί ακόμα» αναφέρει:

«Kreuz, κατά κόσμον Σταύρος Ζώτος, εικαστικός καλλιτέχνης και «κρύπτης» (ας μου συγχωρεθεί ο νεολογισμός για τον κωδικοποιητή υψηλών ή απόκρυφων νοημάτων). Ο κεντροευρωπαϊκός Μεσαίωνας, το «Μαύρο Θέατρο» της Πράγας, ο εφιαλτικός κόσμος του Κάφκα, του Όργουελ, του Ιονέσκο, το “chiaro scuro” των ζωγράφων από τις Κάτω Χώρες έγινε ασπρόμαυρη σκακιέρα κι άλλοτε κύβος του Ρούμπικ, άλλοτε δε ένα παζλ για υψηλής νοημοσύνης θεατές… Μανιχαϊστικός ο κόσμος του, το Καλό αντιπαλεύει με το Κακό. Ο δομημένος κόσμος των αστών ενάντια στον «φυσικό άνθρωπο» του Ρουσώ. Λογική εναντίον Ά-λογου. Αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου εναντίον δεξιού. Διαίσθηση και παρα-μύθι εναντίον της φαντασιακής δύναμης μιας Λογικής που μόνον μυθική είναι, με τις υπέρ-εξουσίες που έχει ενδυθεί.

                Είναι σημαντική η “formation professionelle” ενός καλλιτέχνη  που έχει σπουδάσει και τοπογράφος μηχανικός. Ξέρει καλά το «γραμμικό σχέδιο» και τα σημεία φυγής, ακόμα κι όταν τα παραβαίνει. Γνωρίζει καλώς τα ασπρόμαυρα κουτάκια. Κατέχει την τέχνη της εκλογικεύσεως του αχανούς και του άναρχου. Επιθυμεί να βάλει τάξη στο χάος και να επιβάλλει δομή στο άχωρον, το άρρητον, το αυτονόητον, που καθίσταται ενίοτε α-νόητον και παράλογα πασιφανές.

                Θέλει τέχνη και τόλμη για να ζωγραφίσεις σαν τον Kreuz. Με γνώση και την αθωότητα του αφελούς, του α-Νοϊκού, του προγλωσσικού, χωρίς να καταφεύγει πάντα στο παρά-γλωσσικό. Ενώ τo παρά-φυσικό συναντιέται συχνά με το μετά-φυσικό στο κοσμικό τεραίν όπου κονταροχτυπιούνται υπέρ-ανθρώπινες δυνάμεις. Φουτουριστικός σουρεαλισμός και διαγνωσμένη τριπολικότητα του είναι, σχασμένο ανάμεσα στο «είναι» στο «φαίνεσθαι» και στο «φαντασιώνεσθαι» [δική μου φιλοσοφική απόκλισις – γιατί αυτό ακριβώς προξενεί η ζωγραφική του Kreuz στον εγκέφαλο του επαρκούς θεατή: «να ιδώ τον κόσμο ανάποδα, τον αδελφό μου ξένο και τον οχτρό αδέλφι μου αδικοσκοτωμένο», όπως λέει ο Βάρναλης – εξ αυτού και μόνον διαφαίνεται η επαναστατική δύναμις της Τέχνης, αφού διαφοροποιεί το κοσμοείδωλο στη Συλλογική Πανανθρώπινη συνειδητότητα – ένα μικρό τούβλο αρκεί για να προκαλέσει ντόμινο και να αποδομήσει το σύμπαν…]. Επανέρχομαι στην ιδιοφυή δουλειά ενός εικαστικού που παραβαίνει τα θέσμια και υπερβαίνει τα εσκαμμένα. Παραδείγματος χάριν, θα μπορούσε αυτά τα εφιαλτικώς νοσταλγικά σύνολα και υποσύνολα να τα φιλοτεχνήσει ευκολότερα με τα “layers” των σχεδιαστικών ηλεκτρονικών προγραμμάτων. Όμως αυτός επιμένει να καταφεύγει στον παραδοσιακό τρόπο (με μουσαμάδες, πινέλα, μπογιές – μόνο τα λούστρα αποφεύγει, τα φοβάται ίσως, ή δεν ταιριάζουν με την αισθητική του: άγριο κι ανεπεξέργαστο το ένστικτο ξεπηδάει ορμητικό κι ακαταμάχητο μέσα από το κατασταλαγμένο θυμικό του – το τραγί παραπέμπει στον Πάνα κι εκείνος με τη σειρά του στον Διόνυσο, ενώ ο Απόλλωνας καταλαμβάνει ισόθεη θέση στο προσωπικό του πάνθεον, στην ατομική ψυχολογία του, όπου όλα είναι ένα, όμως ο Έρωτας είναι κάτι παραπάνω από το Έν, αφού αυτός ζωοποιεί και δημιουργεί τις μορφές καταστρέφοντάς τες. Οξύμωρα κι αντιθέσεις υποκρύπτονται κάτω από τους αλληλο-αναιρούμενους κώδικες ενός καλλιτέχνη σαν τον Kreuz. Κοιτάξτε τον με προσοχή. Μέσα από το έργο του. Επανειλημμένως. Κάθε φορά ένα καινούργιο κοσμο-είδωλο θα αναγεννάται στη συνείδησή σας. «Τα πάντα ρει». Ο Σταύρος Ζώτος είναι Έλληνας. Κι ως προσωκρατικός παρατηρεί τον τεχνητό δυϊσμό και τη σχάση τών φαινομένων βοηθώντας μας να ψυχανεμιστούμε το Κοσμικόν Ωόν των Ορφικών και εις αυτό να επιστρέψουμε κατακουρασμένοι, κατάκοποι από το ταξίδι μας στην Ύλη. Αυτή την ύλη που μοιάζει να την καταφρονεί αλλά και να την λατρεύει ο μυστηριώδης, δυσεξιχνίαστος και κρυπτογράφος Kreuz.»

• Η θεωρητικός Τέχνης και Αρχιτεκτονικής Μερόπη Ζαβλάρη στο κείμενο της με τίτλο

              «Τα δίπολα του KREUZ» αναφέρει:

Ο αστερισμός του Αιγόκερου φέρει τον πλέον παράδοξο συμβολισμό: ένα αντιφατικό πλάσμα, μισό κατσίκι και μισό ψάρι, το οποίο δεν μπορεί υπό ουδεμία λογική να νοηθεί. Το κατσίκι αγαπά τα ύψη και σκαρφαλώνει σε απότομες βραχώδεις πλαγιές, ενώ το ψάρι προτιμά τα βάθη και γλιστρά ομαλά μέσα στο νερό. Κι όμως, το κατσικόψαρο, ο γνωστός μας Αιγόκερος, διατυμπανίζει εδώ και αιώνες την αστρική και θυμική του παρουσία, δίχως ποτέ κανείς να μπορεί να την αμφισβητήσει.

Τα έργα του Kreuz βρίθουν συμβολισμών. Τα σύμβολα του, όμως, δεν μένουν ποτέ ακέραια, αλλά πολλαπλασιάζονται και τροποποιούνται και, με τον τρόπο αυτό, εντείνουν τη σημασία τους, σε σημείο να την διανοίγουν σε μια πληθώρα νέων ερμηνειών. Αυτοεπιβεβαιώνονται δηλαδή με τέτοια ένταση, ώστε στο τέλος αναιρούνται, παύουν να λειτουργούν σαν σύμβολα άλλων πραγμάτων και δρουν ως αυτοτελείς εικόνες, ικανές να συνδέονται ελεύθερα με όλες τις πιθανές νοηματικές διαστάσεις τους. Η ζωγραφική του Kreuz, επομένως, φαίνεται να εξασκεί τη λεγόμενη “Ιδεογραμμική Μέθοδο” του ΈζραΠάουντ, δηλαδή τη σύνθεση και αντιπαράθεση στέρεων εικόνων, διατυπωμένων με ακρίβεια, προκειμένου να εκφραστούν αφηρημένες έννοιες και ιδέες. Μια τέτοια εικονοποιία δεν είναι συμβολιστική, αλλά φέρει τις αρχές ενός εικαστικού εικονισμού (imagism) ή ενός είδους κυβισμού: συνθέτει πολλαπλές προοπτικές και διαστάσεις σε μια ενιαία εικόνα, αποφεύγει τις αοριστολογίες και ακολουθεί έναν εσωτερικό ρυθμό, κι όχι μια εξωγενή μετρονομία.

Αυτό που χαρακτηρίζει εν γένει τη ζωγραφική του Kreuz, τόσο σε επίπεδο περιεχομένου όσο και τεχνικής, είναι η νοηματική αντίθεση και η εμμονή της μορφής. Το μαύρο χρώμα, καθαρό κι απόλυτο, μορφώνεται πάνω στο λευκό καμβά, αφήνοντας τον απείραχτο. Σε αντίθεση όμως με πίνακες όπως του Ματίς, οι οποίοι δημιουργούν μια φωτεινή κι εξωστρεφή ατμόσφαιρα μέσα από τα καθαρά χρώματα και τον εκτιθέμενο καμβά τους, οι πίνακες του Kreuz κλείνονται στον εαυτό τους, καταβυθίζονται στην εσωτερική τους πυκνότητα και δημιουργούν ένα αίσθημα αρμονίας, παρά τις ενδογενείς συγκρούσεις και διασπάσεις των μορφών που τους συγκροτούν. Επιπλέον, ο λευκός καμβάς συμμετέχει ισοδύναμα στο σχηματισμό αυτών των μορφών, με το να μετατρέπεται, ακριβώς όπως και το μαύρο χρώμα, πότε σε επιφάνεια και πότε σε γραμμή, καθαρή επιφάνεια και καθαρή γραμμή. Κι αν οι χρωματικοί τόνοι απουσιάζουν από τα έργα του, είναι οι ίδιες οι μορφές που, μέσα από το συνθετικό και αντιθετικό εσωτερικό παιχνίδι τους, προκαλούν νοηματικές και συναισθηματικές αποχρώσεις.

Η έννοια του δίπολου, των δύο ακραίων και απόλυτα αντιθετικών δυνάμεων, λαμβάνει, στη δουλειά του Kreuz, μια ιδιάζουσα συνθετική δυναμική, η οποία αποκλείει την όποια εξασθένιση των δύο αντιμαχόμενων δυνάμεων. Το άσπρο και το μαύρο χρώμα, η φόρμα και το περιεχόμενο, το αίσθημα και η έννοια, παραμένει το καθένα τους απόλυτα και αμείωτα αυτοτελές, μα και συνάμα αδιαχώριστο από το αντίθετό του. Ακόμα και το σύμβολο, που φαίνεται να ακυρώνεται από την ενέργεια της εικόνας, βρίσκει, στη σειρά "2_ _ _", την κυριολεκτική του επιβεβαίωση: γίνεται σημείο αναγνώρισης, αντικείμενο που έχει χωριστεί σε δύο μέρη. Όταν αυτά τα μέρη –εν προκειμένω, το ψάρι και το κατσίκι– συναντηθούν, αρκεί να “συμβληθούν” ώστε να ξαναβρούν την αρχική ενιαία τους μορφή.»

• Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Ζαχαρίας Ρόχας στο κείμενό του «Ρυθμοί Α ή Α-ρυθμοί»αναφέρει:

«Η γραμματική μας, πλούσια σε πάθη  φωνηέντων, συναιρέσεις, συνθλίψεις, κράσεις, ορίζει τον  Άνθρωπο και τις περιπέτειές του. Ο Kreuz μας καταθέτει τους αριθμούς, ορίζοντας το πρώτο  γράμμα της δικής του αλφαβήτου. Κι ο Kreuz, μας ταξιδεύει σε λειτουργικά ένδον τοπία , οπτικά αινίγματα, σημειολογικούς προσδιορισμούς και συναισθηματικές ταυτίσεις. Ένα fresco ζωγραφισμένο ξανά και ξανά, που προσπαθεί να ορίσει την Α-ρυθμία ενός αβάπτιστου κόσμου.».

Πληροφορίες για την έκθεση:

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: Έως 6 Αυγούστου

Ώρες λειτουργίας:  Τρίτη έως Παρασκευή 12:00 – 9:00,

                                   Σάββατο 12:00 - 5:00

                                   Κυριακή και Δευτέρα κλειστά   

Dépôt Art Gallery

Τηλ: 210 36 48 174 

e-mail: info@depotgallery.gr 

Facebook: depotgallery.gr

"SPHINX, Το ακατάλυτο ερώτημα" του εικαστικού Νίκου Γιαβρόπουλου | Dépôt Αrt gallery

Η Dépôt Αrt gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι) εγκαινιάζει το Σάββατο 7 Μαΐου και ώρες 19:00 – 23:00 την εικαστική έκθεση του Νίκου Γιαβρόπουλου με θέμα «SPHINX, Το ακατάλυτο ερώτημα».

Ο Νίκος Γιαβρόπουλος είναι ένας ιδιαίτερος εικαστικός καλλιτέχνης με πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις τις οποίες καταγράφει στα έργα του, αγγίζοντας με πολύ ευαισθησία διαχρονικά κοινωνικά θέματα, θέτοντας ερωτήματα και προβληματισμούς.

Έχει κάνει πολλές ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε σημαντικές εκθέσεις και διεθνή φεστιβάλ.

Το 2013 το έργο του Self exile διακρίθηκε με το βραβείο Odysseus Best video art στο Λονδίνο στο πλαίσιο του London Greek film festival.

Ο Ιστορικός Τέχνης Κωνσταντίνος Μπάσιος σημειώνει:

«Οι συσχετίσεις, αλλά κυρίως οι ‘‘συναντήσεις’’ μεταξύ μιας εύρωστης εικονολογικά Δύσης και μιας πλούσιας σε ιδέες, σκέψεις και διερωτήματα ελληνόγλωσσης παράδοσης, συνήθως χαρακτηρίζονται από μια πολιτικότητα, διότι ενυπάρχουν στοιχεία έντονης, αλλά εν πολλοίς λανθάνουσας, επιβολής, από εκείνη την πλευρά που χειρίζεται καλύτερα το φαίνεσθαι. Και από ό,τι ξέρουμε, ζώντας επί αιώνες σε χρόνια ισχυρής οπτικοποίησης, η εικόνα μοιάζει να έχει αυτονομηθεί από τις βαθιές υπαρξιακές μας αγωνίες και να επανακαθορίζει το είναι.

Η σημερινή έκθεση μάς δίνει τη δυνατότητα να ξαναζήσουμε μέσα από τις αναπαραστάσεις της, ζητήματα ειπωμένα και μαθημένα σε ανύποπτες στιγμές της ζωής μας, προκαλώντας τις βεβαιότητες μας, ανακαλώντας ανασφάλειες και ενδεχομένως δημιουργώντας άλλης κατηγορίας προσδοκίες.

Με αφορμή το αίνιγμα ενός μύθου και τη διαχρονική του καταξίωση, που ορθώς θεωρείται μια τεράστια διανοητική σύλληψη, με προεκτάσεις και συνδηλώσεις διαρκείς μέχρι σήμερα, παρατηρούμε μια σταδιακή διαχείριση και διαπραγμάτευση των -κατά καιρούς- αρχετυπικών εικαστικών και γλυπτικών εκδοχών αυτού του μύθου (όπως από τον Ingres και τον Ziller), υπαινισσόμενος ο δημιουργός τις δικές μας συσκοτίσεις και προτείνοντας δυο ακόμη εμβληματικές αναφορές, τον Έκτορα και τον Πάτροκλο (του David), ως προέκταση του οιδιπόδειου μυθεύματος, που καταξιώθηκαν με αφορμή, όμως, το θάνατό τους και μια πιο ερμητικά προσδιορισμένη φιγούρα, τον Άγγελο (Caravaggio).

Πέρα από την καλλιτεχνία την ίδια, όπως και άσχετα από την Ιστορία της Τέχνης ή την Ψυχανάλυση, το υπαινιχθέν από τη σφίγγα ήταν πρωτίστως στοιχείο επίγνωσης, δηλαδή ένα άλλο, επιπλέον, επίπεδο της ίδιας της γνώσης. Και ο καλλιτέχνης καταφεύγει στη γνώση, υποδεικνύοντας έναν πιθανό χώρο (όπως είναι η Βιβλιοθήκη του Hansen στην Αθήνα) εντός του οποίου, κάτι τόσο φευγαλέο αλλά ευτυχώς κληρονομούμενο, μπορεί να εντοπισθεί και πιθανώς να απελευθερώσει.

Ο Ν. Γιαβρόπουλος επιλέγει τρόπους που σχετίζονται με το πώς συνδιαλέγεται ο ίδιος με όλες αυτές τις εικαστικές αποδόσεις του μύθου, επιτυγχάνοντας να τις καταστήσει και αυτές ‘‘μυθικές’’: είτε χρησιμοποιώντας με μεγάλη ευστοχία μια σειρά από διακριτικά ξεχωριστές πολλαπλότητες, είτε υιοθετώντας την τεχνική της super-imposition επάνω στο γλυπτό, είτε προσφέροντας πληθωρικά τη δυνατότητα να σχολιάσουμε αδιαμεσολάβητα ‘‘ταυτόχρονες εικόνες’’ ενός απροσδιόριστου παρελθόντος και ενός ευκρινούς παρόντος στα γυμνά και στο αρχιτεκτονικό. Κυρίως, όμως, μάς υπενθυμίζει, με πολύ σύγχρονους όρους, χάρι στην οιονεί ομιλούσα κεφαλή της σφίγγας, ότι, ακόμη και σήμερα, θα μπορούσε να μας εκφοβίσει, ως ένα έσχατο στοιχείο υπόμνησης της δραματικής επικαιρότητας των πάντων.»

Η έκθεση συμπεριλαμβάνεται στις εκδηλώσεις 2016 της Εταιρείας Μελέτης Πολιτισμικής Ετερότητας.

Από τις πωλήσεις των έργων θα αγοραστούν φάρμακα για το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού.

Κατά την διάρκεια της έκθεσης έχουν προγραμματιστεί οι παρακάτω εκδηλώσεις, λεπτομέρειες για τις οποίες θα ανακοινωθούν μέσα από ξεχωριστά δελτία τύπου:

1.       Ανάλυση των έργων του καλλιτέχνη από τον Ψυχαναλυτή Αθανάσιο Αλεξανδρίδη και ανοιχτή συζήτηση

2.       "performative writing" workshop, Σάββατο 21 Μαΐου, ώρες 12:00 έως 3:00 και Κυριακή 22 Μαΐου, ώρες 12:00 έως 3:00 από την σκηνοθέτρια Αλεξάνδρα Παπαγεωργίου. Τηλέφωνο επικοινωνίας για συμμετοχή 210- 36 48 174.

3.       Συνάντηση Ελλήνων εικαστικών καλλιτεχνών με 20 διακεκριμένους Κινέζους ζωγράφους.

Πληροφορίες σχετικά με την έκθεση:

Εγκαίνια: 7 Μαΐου 2016, ώρες 19:00 – 23:00

Διάρκεια: 7 Μαΐου- 1 Ιουνίου 2016

Επιμέλεια έκθεσης: Γωγώ Κολυβήρα, τηλ. 6977 44 89 88, e-mail: gogo.kolyvira@gmail.com

Κείμενα έκθεσης : Αθανάσιος Αλεξανδρίδης Ψυχαναλυτής & Κωνσταντίνος Μπάσιος Ιστορικός Τέχνης

Dépôt Αrt gallery,

Νεοφύτου Βάμβα 5,

106 74 Κολωνάκι Αθήνα

Τηλ :+30 210 3648174

e-mail:info@depotgallery.gr

Facebook:depotgallery.gr

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 12:00 – 21:00

Σάββατο 11:00 –17:00

(εκτός της ημέρας εγκαινίων)

Κυριακή & Δευτέρα κλειστά

ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΒΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ατομικές εκθέσεις:

2013 - Ελλάδα-Αθήνα, Artwall project space, “Vandalism”.

2010 - Ελλάδα-Αθήνα, Cheap art gallery, “Athens 2450 years later”.

2006 - Ελλάδα-Θεσσαλονίκη, Kalfayan galleries, “metaOedipous”.

2006 - Ελλάδα-Αθήνα, Φούρνος κέντρο τέχνης και τεχνολογίας, “Αφροδίτη”.

2005 - Ελλάδα-Αθήνα, Φούρνος κέντρο τέχνης και τεχνολογίας, “metaOedipous”.

2004 - Ελλάδα-Αθήνα, Φούρνος κέντρο τέχνης και τεχνολογίας, “Video Portraits”.

2003 - Ελλάδα-Αθήνα, Φούρνος κέντρο τέχνης και τεχνολογίας, “Nude”.

Συμμετοχές σε εκθέσεις:

2015 - Αυστρία-Βιέννη, Kunstlerhaus, Cheap art, Art mart.

2014 - Ελλάδα-Αθήνα, Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη, Τέχνη και Τρέλα.

2013 - Ηνωμένο Βασίλειο - Λονδίνο, London Greek film festival.

2012 - Σουηδία - Sweden-Orebro, Βίντεο φεστιβάλ Μηδέν.

2012 - Δανία-Κοπεγχάγη, Erotica exhibition.

2012 - Αυστρία-Βιέννη, Kunstlerhaus, Cheap art, Boiling Point.

2011 - Ελλάδα- Ναύπλιο, Presenta gallery, αίθουσα βουλευτικού Ναύπλιο.

2011 - Ελλάδα-Αθήνα, Out View festival, Ινστιτούτο Θερβάντες.

2011 - Γαλλία-Cannes, Carte Blance festival.

2011 - Ελλάδα-Αθήνα, Art Αθήνα, Cheap Art.

2011 - Ολλανδία-Ρότερνταμ, Cucosa gallery, International Film Festival Rotterdam.

2011 - Ελλάδα-Πάτρα, A Cube is opening, The Cube gallery.

2011 - Ελλάδα-Αθήνα, Artists for Athens Pride, Breeders gallery.

2010 - Ελλάδα-Αθήνα, Art Αθήνα, Art AZ.

2009 - Δανία- Silkeborg, Art center Silkeborg Bad , Exile

2008 - Αυστρία-Βιέννη, Kunstlerhaus, Cheap art, Art mart.

2007 - Ιταλία-Finale Ligure, Bludiprussia, guest artist in solo exhibition of Nes Lerpa.

2007 - Ελλάδα- Θεσσαλονίκη, Τελόγλειο , 1^st Biennale, Ετεροτοπίες. 

2007 - Αυστρία-Βιέννη, Kunstlerhaus, Cheap art, Art mart.

2006 - Δανία-Κοπεγχάγη, Charlottenborg, European reflections.

2005­ - Η.Π.Α-Detroit, Museum of new art Mona, 3^rd international film-video festival.

2004 - Δανία-Κοπεγχάγη, Charlottenborg, European alliances.

ΒΡΑΒΕΙΑ:

2013 - Ηνωμένο Βασίλειο - Λονδίνο, London Greek film festival, Odysseus award – Best video art.